صبح دیروز نامه ای از رئیس جمهور مبنی بر تاکید بر برکناری روسای دانشگاه های تهران و تربیت مدرس  روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت. احمدی نژاد در بخشی از این نامه با اشاره به "اطلاعات دقیق" خود مبنی بر مدیریت غیر سازنده در این دو دانشگاه می نویسد:"رویکرد سیاست زده و غیرعلمی و یا احیانا امنیتی توسط مدیران در محیط اجتماعی ناکارآمد و تخریب کننده و در محیط دانشگاهی ناکارآمدتر و مخرب تر است."

طی دوسال گذشته مدیریت سلیقه ای و تنگ نظرانه دکتر رهبر به همراه حاکم شدن جریانات ناکارآمد و بعضا غیر ارزشی در کنار نگاه بسته به دانشگاه در عین بی توجهیبه مسائلی مثل حجاب دانشجویان، باعث ایجاد نارضایتی های گسترده ای شد. سیاست های غلطی که نتایج آن در محدود شدن تشکل های دانشجویی و حاکم شدن تدریجی فضای غیر سیاسی بر دانشگاه تهران خود را نمایان ساخته بود. اما این نکته را نیز نباید نادیده گرفت که اقداماتی مثل "برخورد قاطع با جریان فتنه 88 در دانشگاه " و "واردکردن اساتیدِ ارزشی" نیز از  دستاوردهای مثبت کارنامه دکتر رهبر است.

 

به نظر می رسد این اقدام احمدی  نژاد را بیش ازآنکه بتوان عکس العملی به فضای بوجود آمده در دانشگاه تهران دانست، می توان تلاش برای سوار شدن بر موج اعتراضات دانشجویان ارزشی علیه فرهاد رهبر و بهره برداری انتخاباتی از آن به نفع خود معنا کرد. اعتراضات دانشجوییِ ناشی از اتخاذ سیاست های غلط از سوی فرهاد رهبر در دوسال اخیر، آنقدر هست که عدم کفایت ریاست دانشگاه تهران را به اثبات برساند، اما آنچه در این بین باید مورد توجه قرار گیرد اقدامات نمایشی و بی فایده ای است که تنها ثمره آن، ترسیم چهره ای "منجی گونه" برای احمدی نژاد و توسط خودِ اوست.

به تعبیر دیگر، پیش بینی برخی فعالین سیاسی مبنی بر نزدیک شدن جریان فتنه و انحراف، توسط احمدی نژاد و این بار در عرصه دانشگاه در حال عملیاتی شدن است.این تحلیل وقتی جدی تر می شود که به یاد بیاوریم چندی پیش ایمان ملکا دبیر اسبق انجمن اسلامی تهران به سمت "معاون سردبیر روزنامه ایران در امور تحول ساختاری" منصوب شد. اقدامی که پالس مثبت حلقه انحرافی حاکم بر دولت به جریان فتنه تعبیر شد. جالب آنکه حالا و پس از گذشت کمتر از یکماه از آن انتصاب، دومین اقدام تامل برانگیز دولت مبنی بر پالس مثبت دادن به جریان فتنه توسط نامه احمدی نژاد برای برکناری ریاست دانشگاه تهران کلید می خورد. لازم به ذکر است که انجمن اسلامی دانشگاه تهران به طور سنتی به پیاده نظامِ شخص خاتمی معروف است و شاهد این مدعا دیدارهای مکرر آنها با خاتمی و پیامهای خاتمی برای همایش ها و نشریات آنهاست. آیا احمدی نژاد قرار است دانشگاه تهران را به جولانگاه میتینگ های سیاسی خود و حلقه انحرافی دولت و تبدیل کند؟ آیا قرار است دانشگاه تهران پس از افراط در بسته بودن فضای سیاسی، اینبار افراط در ولنگاری و هرجو مرج سیاسی را تجربه کند؟ آیا قرار است هزینه باز شدن فضای سیاسی دانشگاه تهران توسط احمدی نژاد، احیای جریان دانشجویی فتنه و باز شدن پای امثال خاتمی به دانشگاه تهران باشد؟

 

اما در تحلیلِ چرایی انگشت گذاشتن احمدی نژاد روی دانشگاه های تهران و تربیت مدرس باید این نکته را یادآور شد که این دو دانشگاه نماد آموزش عالی کشور هستند و اگر احمدی نژاد به زعم خود بتواند طی اقدامی باشکوه! خود را منجی دانشگاه و دانشجویان و مدافع حقوق آنها جلوه دهد؛ آنگاه خواهد توانست بدنه دانشگاهیِ ارزشیِ معترض به بسته بودنِ فضای دانشگاه و همینطور بدنه دانشجویی فتنه را که به لطف سیاست های درست دکتر رهبر ضعیف شده بود زیر چتر خود جمع کند و منجی دانشگاه شود.

به جرأت می توان ترسیم چهره ای منجیِ دانشگاه و جنبش دانشجویی از احمدی نژاد را حرکت در ادامه سیاستِ جذب طیفهای غیر حزب اللهی در راستای انتخابات دانست. پازلی که قطعه های قدیمی تر آن را اقداماتی مثل همایش های ایرانیان خارج از کشور، تقدیر از هنرمندان(آوردن حبیب خواننده لس آنجلسی و هدیه  های چندصدمیلیون تومانی به امثال هدیه تهرانی)، حمایت از بازگشایی خانه سینما، اعتراض به رد صلاحیت افراد جریان فتنه در انتخابات نظام پزشکی تشکیل می دهد.